“Ik voelde mij geen nummertje meer.”

Na een halfjaar proberen om natuurlijk zwanger te raken, werd al snel duidelijk dat ik een heel onregelmatige cyclus had. Ik besloot een bezoekje aan de gynaecoloog te brengen. Er werd een zaadstaal van mijn vriend onderzocht, ik kreeg een HSG (doorspoelen van de eileiders).
De zaadstaal bleek niet super te zijn, maar ook niet zo slecht dat natuurlijk zwanger niet zou lukken. Mijn eileiders waren doorgankelijk dus daar zat het probleem niet, mijn eierstokken daarentegen vertoonde heel veel kleine cystes. Er werd gedacht aan PCOS. De gynaecoloog koos ervoor om te starten met clomid. Ik werd dan opgevolgd en wanneer de eisprong er zat aan te komen kreeg ik pregnyl.

Ondertussen waren we weer een halfjaar verder zonder succes. Op aanraden van mijn gyn, toch maar een afspraak bij de fertiliteitskliniek gemaakt. We werden er heel onzeker van en kenden toen niet echt iemand in onze omgeving om raad te vragen, dus kozen maar een ziekenhuis in de buurt. Dat bleek dus geen goede keuze. Ik had meteen een heel slecht gevoel bij ons eerste gesprek. Ze verzekerden ons dat onze problemen er helemaal niet zo erg uitzagen en dat zwanger worden normaal gezien geen probleem zou zijn. Bij mij werd er dan effectief PCOS vastgesteld, mijn vriend had teratozöspermie 70% van zijn zaad was abnormaal gevormd. Ivf bleek eigenlijk de beste uitkomst voor ons, maar toch werd er eerst gestart met 3 sessies kunstmatige inseminatie. Ik had er al helemaal geen vertrouwen in, maar probeerde positief te blijven. Na 2 pogingen, werd er een laparoscopie uitgevoerd. In mijn eierstokken zouden ze gaatjes branden zodat de eitjes beter konden vrijkomen, ze zouden nogmaals een HSG uitvoeren en dan lagen mijn kansen weer hoger. Na de operatie bleek ik ook een lichte vorm van endometriose te hebben. Ze hadden alles verwijderd dus het zag er rooskleurig uit. Uiteindelijk overtuigden ze mij om nog 1 poging inseminatie te proberen. Natuurlijk was dit ook zonder het gewenste resultaat. Ondertussen waren we weer bijna een jaar verder en kreeg ik mijn eerste ivf poging. Er werd aangeraden om 50% te bevruchten via IVF en 50% via ICSI. 1ste poging mislukt met maar 1 eicel, 2 poging 5 weken verschillende hormonen genomen (pil, neusspray, spuitjes, ...) er werd ons verzekerd dat we er nu echt goed voorstonden. Dag voor de terugplaatsing kregen we telefoon, dat al onze eicellen waren gestopt met delen en we dus helemaal niets meer hadden om terug te plaatsen. Toen was het echt genoeg geweest.

Na een goed gesprek met mijn vriend besloten we om een 2de opinie te nemen. 
Ik nam contact met een vriendin die ook zwanger werd via ivf. Zij was patiënte bij dr. Segaert. Ik maakte meteen een afspraak online en ik schrok ervan hoe snel we er terecht konden.
Tijdens onze eerste afspraak was ik echt een hoopje ellende. Maar bij dr. Segaert. voelde ik mij meteen op mijn gemak. Ze nam echt de tijd om naar ons verhaal te luisteren. Ze zei meteen waar het op stond, welke onderzoeken we nog moesten doen, enz. We vlogen er dan ook meteen in. Uit bloedonderzoek bleek dat ik een laag aantal eicellen had en dat deze ook van slechte kwaliteit waren. Ons ‘kleine probleem’ bleek dan toch niet zo klein. Maar dr. Segaert gaf ons meteen goede moed. De afspraken verliepen ook veel aangenamer dan ik het ziekenhuis. Je kwam niet in een overvolle wachtkamer terecht, waar je 2u moest wachten voor het jouw beurt was. Ik voelde mij geen nummertje meer, maar dr. Segaert was echt oprecht begaan met ons.

Ik ben dan samen met mijn vriend op vakantie vertrokken. Daar mocht ik starten met mijn hormonenkuur. Na onze reis was ik helemaal klaar voor de punctie. Er werden 8 eicellen aangeprikt, waarvan 7 eicellen goed genoeg waren. Ik was echt gelukkig! Een dag later kreeg ik telefoon dat er maar 1 eicel bevrucht was. Ik heb 3 dagen in grote angst geleefd dat de terugplaatsing weer niet zou doorgaan. Maar toen we aankwamen in het ziekenhuis, bleken er maar liefst 6 eicellen bevrucht. De overige eicellen vertoonde pas later een bevruchting. Er werden 2 goede eicellen teruggeplaatst. 12 dagen na de terugplaatsing had ik bloed laten trekken bij de huisarts. Ik mocht tegen de middag zelf bellen voor het resultaat. Mijn HCG waarden bleek 33 te zijn. Laag, maar ik was zwanger!!

Ik kon niet geloven dat na 2,5 jaar alles te proberen, ik eindelijk zwanger was! Na een droomzwangerschap kregen we ons zoontje Vic.

Ondertussen ben ik zwanger van ons 2de wondertje, ook dankzij dr. Segaert. Toeval of niet maar ik ben weer van de eerste poging zwanger geraakt. Ondanks mijn slechte kwaliteit van eicellen had ik nu zelfs voor de eerste keer 1 cryo van topkwaliteit.

Wij zijn dr. Segaert echt enorm dankbaar. Zij heeft er van in het begin in geloofd. Zij was positief, nam haar tijd om naar ons te luisteren en gaf ons gewoon moed om door te gaan. Voor ons is ze echt een wonderdokter. Ondertussen zijn er meerdere bevriende koppels in behandeling geweest bij haar, ook op aanraden van ons en zij hebben ondertussen ook allemaal een kindje. Voor mij is dit geen toeval. Zij is iemand die weet van aanpakken! 
Dr. Segaert zullen wij niet snel vergeten! 
Bedankt voor alles!